De kraai en de ekster

Ik ben teleurgesteld in u, beste lezer. Ik had minstens verwacht dat u zichzelf op het fatsoen zou trekken door de vergelijking van de curator en de bankier met de kraai en de ekster, in mijn vorige column. Neen, geen enkele reactie. Nou kan het zo zijn dat u mijn columns niet leest maar wel aanklikt. Of dat u er overheen leest en ik niet duidelijk ben geweest. Of "La gazza ladra" zegt u gewoonweg niks. Of denkt u wellicht: het gaat toch niet over mij. Dat zijn de anderen die bij de commissie De Wit mogen verschijnen. Of u bent het er gewoonweg mee eens. Of uw reactiesnelheid is wat aan de te trage kant.

Welnu in dat geval ga ik nog even door op de vergelijking met onze gevleugelde vrienden. Wist u overigens dat de ekster en de kraai familie van elkaar zijn? En zoals u weet komen ruzies zelfs in de beste families voor.

De bankier en de curator hebben ook in die zin wat met elkaar. De bankier probeert zoveel mogelijk zekerheden te vestigen voor en uit te winnen bij faillissement. De curator op zijn beurt tracht deze zekerheden te ondergraven en waar mogelijk de buit van de bank af te pakken. Dus ruzie zoeken en maken, liggen gebroederlijk op de loer.

Een leuke case in dit verband is een arrest van de Hoge Raad uit 2009 (noot 1). Er spelen in dit arrest een aantal zaken: het elkaar informeren, het doorbelasten van kosten en het incasseren van openstaande vorderingen bij een faillissement (deze zijn stil verpand aan de bank). U raadt het al: de curator voelt zich niet geroepen om de bank van allerlei informatie te voorzien over de aan de bank stil verpande vorderingen. Ook wil onze vliegende kraai nog wat boedelkosten doorbelasten. En tot overmaat van ramp slaat de curator zelf aan het incasseren van de nog stil verpande vorderingen. Hoe het allemaal afloopt: lees het arrest. En ook een arrest uit 2007 (noot 2) is interessant. De curator ging in deze case, na niets van de bank gehoord te hebben, over tot het incasseren van de stil verpande vorderingen. Hij vond veertien dagen geduld meer dan genoeg. En de bank hierover informeren, ho maar. Het werd hem toegestaan. De bank had als professionele partij sneller moeten reageren. Zo is het maar net.

Toch hoop ik voor u dat twee incidenten bij u geen structuur is, beste bankier. Want dan zal ik toch het vergelijk met de ekster moeten herzien. Wellicht huismus dan? Een saaiere vogel ken ik niet. Dit wens ik u niet toe, ondanks de commissie De Wit.

Noot 1: LJN: BJ0861, Hoge Raad, 08/00274 datum uitspraak: 30-10-2009
Noot 2: LJN:BA2511, Hoge Raad, C06/067HR datum uitspraak: 22-06-2007