Barbertje

Toezichthouders hebben het moeilijk en de toezichthouders van DNB op dit moment in het bijzonder. En dan niet alleen de medewerkers van DNB die belast zijn met dit toezicht maar vooral ook de top van deze instelling. Toch een instituut dat in internationaal perspectief zijn mannetje staat en een zeer goed trackrecord heeft opgebouwd in de nationale bancaire markt. Maar er moet een Barbertje worden gehangen in de ogen van de verantwoordelijke minister. Iémand moet immers de schuld krijgen en of hij/zij het nu gedaan heeft of niet, is daarbij minder relevant. Een soort afgeleide "ministeriële" verantwoordelijkheid, zullen we dit maar noemen.

Als dank voor de bewezen diensten wordt het boegbeeld van deze zeer succesvolle instelling daarom nu een – gelukkig wel – eervolle aftocht aangeboden via speciale wetgeving. Een initiatief dat al wel wordt aangekondigd maar nog niet wordt gemotiveerd in de brief van de minister aan de Tweede Kamer. Speciale wetgeving waardoor de president van DNB niet meer dan twee termijnen van elk zeven jaar kan aanblijven. En laat het nu net de tweede termijn zijn die zo dadelijk afloopt. Probleem opgelost want er wordt een Barbertje gehangen zonder al te veel collateral damage.

Blijft natuurlijk over de suggestie dat het maximeren van de functieverblijftijd van een topleider van een toezichthouder bijdraagt aan een beter functioneren van het toezicht. Bij mij kwam vervolgens dus de vraag op hoe deze materie eigenlijk bij andere toezichthouders is geregeld. Nader onderzoek leverde tot mijn verbazing toch een heel divers beeld op. Bij de NMA blijkt slechts éénmaal een herbenoeming mogelijk van vier jaar ten opzichte van een eerste termijn van maximaal zes jaar. Bij de Autoriteit Financiële Markten (AFM) daarentegen wordt aan het aantal termijnen geen maximum verbonden, maar wordt er wel een leeftijdsgrens van maximaal 65 jaar gehanteerd. De voorzitter en de overige leden van het college van de belangrijkste toezichthouder op de rijksfinanciën, De Rekenkamer, zijn echter voor het leven benoemd. Dit moet dan zeker ook een gevaarlijke situatie zijn in de ogen van onze huidige minister van Financiën. Ze zouden er eens verstand van kunnen krijgen en te veel worden geïnvolveerd in het toezichtdomein. En dat moet natuurlijk voorkomen worden. Dus ook daar verwacht ik nu nieuwe wetgeving waarmee het aantal termijnen wordt beperkt tot bijvoorbeeld een maximaal dienstverband van 14 jaar.

Echter, de president van De Nederlandsche Bank is natuurlijk niet alleen toezichthouder maar ook centraal bankier. En juist voor deze laatste taak is zitvlees van hoog niveau vereist. Centraal bankieren is immers een op de lange termijn georiënteerd beroep dat veel diepe kennis en uitgebreide ervaring vergt. En dan nog bij voorkeur aangevuld met een sterk netwerk op relevant niveau in internationale context. Reden om juist voor deze laatste taak een minimale benoemingstermijn voor te schrijven in plaats van een maximale. Ik hoop dan ook niet dat we dit Barbertje straks node zullen missen vanuit deze geheel andere rol.

Wilt u reageren op deze Goudvinger, stuur dan een mailtje.