De herontdekking van Afrika
De Afrikaanse economie groeit al vijf jaar op rij met minimaal 5%. Alleen groeikolen India en China doen het beter. De schommelingen in de economie van het continent worden kleiner. De enorme vraag naar grondstoffen – die Afrika bezit – zorgt ervoor dat het continent toekomst heeft. De ontwikkelingen op economisch gebied zijn tevens belangrijke ingrediënten om structureel vooruitgang te boeken op het gebied van de bestrijding van armoede, de beschikbaarheid van sociale voorzieningen en de mogelijkheid tot onderwijs.
Traditioneel gezien is de politieke instabiliteit van Afrika de grootste bedreiging van de economische groei. Het klimaat is verbetert: conflicten zijn nog niet uitgestorven, maar minderen in aantal. Afrika kent daarnaast meer gekozen leiders dan ooit. Deze factor en het grotendeels kwijtschelden van schulden aan het westen maakt structurele verbeteringen mogelijk.
Om beleggen in Afrika op grote schaal aantrekkelijk te maken moeten er nog andere factoren aanzienlijk worden verbeterd, waaronder de concurrentiekracht, infrastructuur op gebied van transport en elektriciteitsvoorziening en de effectiviteit van bestuur waaronder corruptiebestrijding en betere controle op het gebied van wet- en regelgeving. Exporteren uit Afrika is nu relatief duur door de slechte infrastructuur. Overheden hebben dankzij de kwijtschelding meer geld om deze factoren te verbeteren. Het belang hiervan is in Afrika reeds ingezien: met een beter ondernemingsklimaat en zodoende ook meer buitenlandse investeringen tot gevolg.
Afrika bezit 10% van de wereldwijde oliereserve, grote reserves edelmetalen waaronder goud, palladium en platina en industriële metalen zoals aluminium, nikkel en ijzererts. De vraag naar grondstoffen neemt – vooral vanuit India en China – sneller toe dan het aanbod. Dit levert een nog grotere groei van de Afrikaanse economie, maar de keerzijde is het gevaar dat de inflatie toeneemt. De inflatie halveerde in de laatste jaren naar een gemiddelde van 5%. Hoewel het gevaar van toename op de loer ligt heeft Afrika meer buffers om deze schommelingen op te vangen dan in het verleden. De opbouw van valutareserves als gevolg van de sterke exportgroei (vier jaar lang al boven de 20%) is een voorbeeld van zo’n buffer.
Als de Afrikaanse politieke en economische situatie de komende jaren stabiel blijft, kan het relatief onontgonnen continent een definitieve kandidaat voor buitenlandse beleggers worden.