Hoe gaat het met "je"?

Deze "barre" tijden zijn voor veel mensen een nieuwe ervaring. Regen, storm en hagelstenen zo groot als pingpong ballen. We moeten de elementen trotseren. We zijn dat niet gewend. Wat een tegenstelling met de afgelopen decennia. De zon scheen volop. De economie groeide als kool en het meer was nooit vol. Dat we met de tegenwind van dit moment geen raad weten, is heel normaal. Maar zeuren en zielig doen omdat het even tegenzit, helpt niet.

Dit is de tijd waarin de mannen zich onderscheiden van de jongetjes. We laten ons toch niet uit het veld slaan door zo’n tijdelijke inzinking? Kom op zeg.

Tegenslagen zijn van alle dag en van alle mensen. De financiële wereld is er een van ups and downs.

Laatst kwam ik een collega ondernemer tegen die ik al lange tijd niet had gesproken. Alleraardigste man. Goede adviseur met slimme oplossingen. Hij was succesvol. Mooie auto, leuk kantoor, een strak pak en minimaal drie keer per jaar op vakantie. Kortom, het ging hem goed. Ik vroeg:

"Hoe gaat het met je?"

Een stortvloed van woorden werd over me heen gespoeld. Enkele uitspraken zijn me bijgebleven. Slechte omzet, dreigend faillissement en verlies van status en imago.

"Oké, maar hoe gaat het met jou", vraag ik nogmaals.

Slecht, slecht. Hij moest diezelfde middag zijn auto inleveren bij de leasemaatschappij, want hij kon het niet meer betalen. Spontaan begon hij te huilen. Hoe moest dat nu verder? Wat zullen de buren wel niet zeggen? En de jongens van de Rotary? Ik moet er niet aan denken. Nog even doorgepraat en net voordat we afscheid willen nemen, zegt ie opeens: "O ja, mijn vrouw heeft me inmiddels ook verlaten." "Wat erg", zei ik.
"Ja, maar gelukkig valt de alimentatie mee", antwoordde hij.

Wat mij opvalt, is dat wat we "doen" vaak verwarren met wie we "zijn".

Door de mens weer centraal te stellen, zal succes hebben weer worden gespiegeld aan wie we zijn en niet aan status, aanzien of imago.