Consumenten (op)voeden

Buiten is het wit. We hebben weer eens een echte winter. Dat is lang geleden. De hele samenleving ondervindt dagelijks problemen door de aanhoudende kou, vorst en sneeuw. Gladheid in de straat. In de (snel)wegen vallen spontaan de gaten. Treinen rijden niet of rijden veel te laat. File op file. De eerste hulp in ziekenhuizen is extra druk met al die val- en glijpartijen.

Over val- en glijpartijen gesproken. Tussen Kerst en Oud en Nieuw had ik een paar dagen vrij. Dus ook tijd om na te denken. In veel artikelen in kranten en tijdschriften zijn vaak de banken, verzekeraars en tussenpersonen het onderwerp van gesprek. Echter in de hele discussie mis ik de rol van de belangrijkste schakel…

… de consument.

Banken, verzekeraars en tussenpersonen zijn afhankelijk van consumenten. Gezien de laatste ontwikkelingen bij een bank in West-Friesland kunnen ze je maken of breken. In dat licht is afhankelijk nog zacht uitgedrukt. Of het echt helemaal is doorgedrongen, betwijfel ik. Daarom nog maar een keer benoemd. Door de verdergaande liberalisering hebben consumenten meer keuzemogelijkheden gekregen. Ze zijn vrij in hun keuze voor stroom, ziekenhuis, of internetabonnement. Ook op financieel gebied keuze te over. Ze kunnen informatie opzoeken, deze informatie onderzoeken en vergelijken, keuzes maken en natuurlijk de markt blijven volgen.

Maar kunnen consumenten zichzelf voorzien van financieel advies? Kunnen ze de informatie juist interpreteren en een goede match maken met de eigen wensen en behoeften?

Zeven op de tien consumenten denken van wel. Helaas moet ik ze teleurstellen. Een korte check van deze cijfers leert dat zeven op de tien lang niet wordt gehaald. Kwestie van doorvragen. Een mooi voorbeeld is de kennis van het nabestaandenpensioen. Hoeveel krijg je als je partner komt te overlijden? Een belangrijke vraag waarop elke partner een juist antwoord moet kunnen geven! De uitkomst is dat een derde aangeeft geen enkel besef te hebben van de financiële gevolgen. Anderen antwoorden wel, maar zitten er volledig naast. Niets doen kan desastreuze gevolgen hebben voor de nietsvermoedende achterblijvende partner en de eventuele kinderen. Het is maar één voorbeeld, maar ik zie het op meer fronten.

Waar gaat het mis en hoe gaan we daar verandering in brengen?

Zit het in de communicatie? Is de materie te ingewikkeld? Prijs? Geen tijd? Gemakzucht? Of… weten we het gewoon niet? Niet over nagedacht en niet bij stilgestaan.

Is het niet onze taak om consumenten te behoeden voor onwetendheid en ongefundeerde beslissingen? Dat is juist een essentieel onderdeel van ons vak! Laten we gezamenlijk zorgen voor: betere communicatie, eenvoudige producten, verantwoorde premies, correcte adviesvergoedingen. De helpende hand kan de eerste aanzet zijn tot betere verdieping door de consument. De consument zal in de nog verdergaande liberalisering meer behoefte hebben aan het vergaren van de juiste kennis om zo gefundeerd zijn eigen risico’s en risicobereidheid in kaart te brengen.

Het overhandigen van een zak zout om verdere val- en glijpartijen te voorkomen, is niet genoeg.

Reageren kan hier of via reneheijnen@heijnenenrens.nl.