Ik heb een steen verlegd

"Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. Zo weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten. Ik leverde bewijs van mijn bestaan."

Zo begint dit prachtige lied van Paul de Leeuw. Velen van jullie zullen de melodie direct herkennen en de eerste klanken al horen. Maar heeft u wel eens goed naar de tekst geluisterd?

Haal de cd uit het rek of download het nummer via internet. Luister vervolgens goed naar de tekst. Toepasselijker kan niet.

Het diepe dal waar de financiële dienstverlening de laatste tijd mee te maken heeft is voor een aantal van ons uitgelopen op een persoonlijk drama. Mensen zijn massaal ontslagen en hebben noodgedwongen andere wegen gezocht en gelukkig ook gevonden. Anderen wilden ook deze weg volgen, maar hadden minder "geluk" en zitten thuis weg te kwijnen. Ondernemers hebben hun bedrijf verkocht, zijn gestopt of failliet gegaan. Omdat de vraag afnam kwam interim-personeel die goed geld verdienden bij banken massaal op de arbeidsmarkt terecht. Dit tekort werd veelal opgevuld met eigen mensen.

Marktwerking in optima forma zou je zeggen. Zijn deze mensen dan allemaal slachtoffers van de grote boze wereld? Van het "oneerlijke" systeem?

Natuurlijk niet. In tijden van hoogconjunctuur hebben we de neiging om alles te laten zoals het is. Niet verder kijken of nadenken. Vooral doorakkeren is wat velen doen. "Het gaat toch goed" is een veel gehoorde kreet. We lopen logischerwijs liever over een reeds aangelegd pad, dan dat we deze zelf leggen.

Als markten als de onze zich verkrappen is het bittere noodzaak om jezelf te overtuigen van andere inzichten. Het roer moet om. Je hebt geen keuze. Je maakt ruzie met jezelf. Je protesteert en komt in opstand, maar gaat niet bij de pakken neerzitten. Je zoekt andere wegen om de tegenslagen op te vangen. Op het moment dat je jezelf open stelt voor veranderingen heb je de eerste steen verlegd. Verandering hoort bij het leven, bij vooruitgang, bij economische groei. Verandering is van alle dag.

Waarom roept verandering dan toch zoveel weerstand op?

Ik denk angst. Angst voor de onbekende weg. Onzekerheid over het loslaten van oude gewoontes. Los komen uit je comfortzone valt voor velen zwaar.

Maar onthoud altijd dat met het verleggen van je eerste steen in een rivier op aarde zich een nieuwe wereld opent die volop kansen, mogelijkheden en verfrissende inzichten biedt.

Inderdaad, het water loopt anders dan voorheen.