Bankentaks: en nu de praktijk

De discussie rond de invoering van een bankentaks in Nederland, Europa en de wereld roept bij mij vooral vragen op.

Demissionair minister-president Balkenende geeft het huidige niveau van de discussies prima weer. Lees zijn commentaar in het kamerdebat over dit onderwerp maar: "Balkenende aarzelt over bankentaks".

Hij heeft "aarzelingen om de zaken puur tot de EU te beperken". Maar "hij heeft wel een positieve grondhouding bij een heffing, maar die mag niet contraproductief werken en moet op een 'verstandige manier' worden ingevoerd."

Het niveau van deze discussie lijkt op het niveau van discussie rondom effectiever toezicht. Deze wordt ook heel algemeen gehouden, maar er is weinig aandacht voor de haalbaarheid met betrekking tot de invoering. Er zijn nogal wat praktische vragen te beantwoorden om tot een "verstandige manier" van invoeren te komen:

- Wie gaat de invoering bij de betrokken banken betalen?
- Wie gaat controleren?
- Wie gaat er innen?
- Wat doe je bij wanbetaling?
- Wordt er overal eenzelfde tarief gehanteerd?
- Wordt het overal op hetzelfde moment ingevoerd?
- Hoe hoog moet die heffing wel niet zijn om echt flinke bedragen binnen te halen?

En wat misschien nog veel belangrijker is: wegen de baten tegen de kosten op?

Tot slot zou het in het kader van een duurzamere politiek en een toenemend vertrouwen van de burger in de politieke partijen ook goed zijn als de verwachtingen worden getemperd: rechtsom of linksom, de klant gaat het allemaal betalen. En omdat klanten belastingbetalers zijn lijkt deze maatregel uiteindelijk toch een sigaar uit eigen doos.

Behalve dan die belastingbetaler die geen bankrekening in Nederland heeft of zijn geld in een land heeft gestald waar men dit (nog) niet gaat invoeren.