Verleidingskunsten van bankiers

Het is niet meer dan logisch dat enthousiaste bankiers hun producten op een verleidelijke manier aan hun klanten aanprijzen. Financiële producten en diensten zijn een antwoord op behoeften en noden van klanten. Het wordt minder normaal als banken hun klanten verleiden tot producten die ze niet nodig hebben.

De klant staat weer centraal. Dat is de centrale boodschap van de Code Banken, die per 1 januari 2010 van kracht is. De Code geeft echter met geen enkele zin aan wat deze centrale boodschap in de praktijk zoal betekent. Dat is jammer, want de Code moet bijdragen aan het nieuwe bankieren, dat door iedereen wordt gewenst, maar nog door niemand helder is geformuleerd.

Over twee dingen bestaat vandaag vrijwel geen misverstand meer. Banken hebben een nutsfunctie én een zorgplicht. Ze moeten hun klanten adequaat bedienen. Manipulatie van klanten door te speculeren op menselijke zwakheden, het opdringen van producten en onduidelijke voorlichting, is onprofessioneel. Dat spel heeft de afgelopen jaren miljoenen klanten als de banken zelf grote financiële schade opgeleverd.

In de strijd om de markt zullen ook de nieuwe bankiers hun verleidingskunsten op klanten los blijven laten. Verleiden is een natuurlijke drang die uit belangstelling voor de ander voortkomt. Voor oprechte verleiders is verleiden niet een duivelse streek, maar een schone kunst, die gericht is op wederzijds genoegen.

Denken vanuit de klant, vanuit nut en zorg, leidt tot andere – maar zeker niet tot minder of minder profijtelijke - producten dan denken vanuit de bank of eigenbelang. Oprechte verleiders zijn weer in, gemakzuchtige flirters zijn uit.

Praat mee en maak kans op een gratis exemplaar van mijn boek "Gepast en ongepast geld; zoektocht naar het geweten van bankiers", Scriptum, 2008.