Het ge-Basel duurt maar voort

Het Basels Comité van Toezichthouders heeft de strengere eisen die ze aan banken wilde stellen afgezwakt en in de tijd vooruit geschoven tot 2018. Het is alsof je een zieke en zware roker vertelt dat roken fataal voor hem is en dat hij daarom in 2018 moet stoppen met roken. Bezorgdheid en onmacht strijden om voorrang in dat eindeloze ge-Basel.

Niemand is het er mee oneens, dat de financiële ratio’s voor banken aangescherpt moeten worden. Over de mate waarin bankiers aan de teugels moeten gaan lopen bestaat wel verschil van inzicht. Het Basels debat over gezonde kapitaaleisen voor banken wordt verstoord door politici, die de banken - uit rancune of als verzekeringspremie voor de toekomst - een extra belasting willen opleggen en door bankiers, die dreigen de kredietkraan voor bedrijven dicht te moeten draaien.

Wat goed is voor de gezondheid van banken, lijkt niet goed te zijn voor de gezondheid van het bedrijfsleven. Daarom kiest Basel eind juli voor pappen en nat houden. De zieke patiënt mag voorlopig gewoon blijven roken.

Een dag na de maatregel reageert de effectenbeurs opgelucht. Niet omdat de mildere kapitaaleisen aan de banken goed zijn voor het bedrijfsleven. Wel omdat de banken met rust gelaten worden. De aandelen van de banken springen met 5% omhoog. De aandelen van het grote bedrijfsleven komen nauwelijks van hun plaats.

"De afzwakking van de kapitaaleisen creëert een vriendelijker omgeving voor banken", schrijven analisten van Morgan Stanley aan hun klanten. Ja, dank je de koekoek. Die vriendelijker kapitaaleisen aan banken waar aandeelhouders nu weer zo tevreden over mogen zijn, lagen aan de basis van de jongste crisis.