dinsdag 7 februari 2012
Hans Ludo van Mierlo
23:29
9-6-2009
  3
  95%

Korte termijn aandeelhouder? Kan het nog gekker?

Hans Ludo van Mierlo
Aandeelhouders nemen met hun kapitaal deel in een onderneming waarmee ze een langdurige relatie aangaan. Dat was tenminste altijd zo. Inmiddels zijn veel aandeelhouders speculanten geworden. Zelfs hoogleraren kennen het verschil tussen aandeelhouders en speculanten niet meer.

Prof. dr. Henriëtte Prast, hoogleraar persoonlijke financiële planning uit Tilburg, legt de lezers van Het Financieele Dagblad in haar column van 24 april een raadsel voor dat ze zelf niet kan oplossen. "Stel ik ben een korte termijnbelegger en mijn termijn is een jaar. Dan kan ik alleen profijtelijk beleggen als ik na dat jaar mijn aandelen kan doorverkopen met koerswinst. Dan maakt het voor een bedrijf toch niet uit of ze langetermijnbeleggers heeft of kortetermijnbeleggers?"

Prast praat niet over aandeelhouders en niet over het dividend, dat aandeelhouders als "medeondernemer" uit de winst ontvangen. Ze blijkt een gevangene van het economisch en moreel ongezond denken, dat de afgelopen decennia allengs velen in de greep heeft gekregen. In de tweede helft van de jaren ‘90 zijn spaarders door banken, door financiële adviseurs, door financiële journalisten en door elkaar massaal overgehaald om te gaan beleggen. Niemand vertelde hen dat aandeelhouders hun aandelen per definitie voor een langere termijn aanhouden, dat de beloning bestaat uit een aandeel in de winst en dat dit dividend zo’n beetje de gangbare rente is plus een opslag van zeg 4% voor het risico.

De nieuwe particuliere aandeelhouders werden meteen opgevoed tot speculanten. Hen is wijs gemaakt, dat het gaat om rendementen in de dubbele cijfers, dat het gaat om belastingvrije koerswinsten en dat het gaat om koerswinst. Juist deze puur monetaire opstelling van institutionele en particuliere aandeelhouders leidde tot het verstikkende kwartaaldenken, tot winstmaximalisatie en tot ongeremde hebzucht van alle betrokken partijen.

Twee weken later heeft prof. Prast haar eigen raadsel opgelost. Haar conclusie: "de kortetermijnaandeelhouder wordt gedemoniseerd." Helaas is het antwoord fout. De term "kortetermijnaandeelhouder" is een contradictio in terminis. Een korttermijnaandeelhouder is een "speculant". Speculanten mogen wat mij betreft gedemoniseerd worden.

Praat mee en maak kans op een gratis exemplaar van mijn boek "Gepast en ongepast geld; zoektocht naar het geweten van bankiers", Scriptum, 2008.
waardering:  95%
Ik vind dit artikel nuttig:ja nee | print | stuur door | reageer
Stuur Door
Laat hier uw naam en email adres achter.
 
 
 
 
 


door hermanito
23:53
10-8-2009

Het klopt "buitengewoon". Door speculanten wordt de werkelijkheid uit zijn verband gerukt en wordt een bedrijf en de waarde ervan ineens een speelbal van geruchten, veronderstellingen en mogelijk waanvoorstellingen. Dat móet ergens tot problemen leiden. Eerst hier, dan daar en uiteindelijk weet niemand meer, mede omdat door allerlei instanties en overheden ook nog eens allerlei regels en regelingen in het leven geroepen worden, waar het eigenlijk omgaat, wat de "real thing" is. Ja en op een gegeven moment valt het om, rollen er koppen en wordt er met vingers gewezen. Relatieg "grappig" is dat in de periode erna de speculanten wéér degenen zijn die het geld opstrijken (als ze het slim en goed doen) en de politici geen andere oplossingen kunnen bedenken als: consumeermeer en alles draait weer (de soep in denk ik dan maar, want er is maar één ding dat echt werkt: alle mensen (die kunnen) 40 uur per week verplicht met de handjes laten wapperen en eventueel daarna (als ze zin hebben) andere dingen laten doen (politiek, macht uitoefenen, specularen etc; maar ik geef toe ik weet niet wat op den lange duur van dat laatste het uiteindelijke resultaat is).

door Guus Rother
8:46
16-7-2009

Helemaal mee eens: 'kortetermijnaandeelhouder is een contradictio in terminis' Die uitdrukking houden we er in voortaan! Leuke invalshoeken weet Van Mierlo iedere keer te vinden al ben ik het niet steeds met hem eens.

door Peter
18:05
16-6-2009

De beurs is er voor beleggers, die aandelen willen kopen of verkopen. Maar zijn die beleggers nu speculanten of investeerders? Daar denken financieel adviseurs en bankiers heel verschillend over. Jij kiest kennelijk voor aandeelhoudersdenken. Bedrijven die niet het slachtoffer willen worden van al te gretige aandeelhouders (speculanten) moeten dan maar een andere manier zoeken om zich te financieren. Ze hoeven immers niet naar de beurs. Ze kiezen er zelf voor.

Reageer
Laat hier uw reactie achter.
 
 
 
print | stuur door
Stuur Door
Laat hier uw naam en email adres achter.
 
 
 
 
 
Hans Ludo van Mierlo
Hans Ludo van Mierlo startte in 1986 een bancaire carrière, die 22 jaar zou duren. Hij deed achtereenvolgens de Externe Communicatie van de NMB Bank, NMB Postbank Groep, ING Groep en de Rabobank Groep en was daarna lobbyist voor de Nederlandse Vereniging van Banken.