Korte termijn aandeelhouder? Kan het nog gekker?
Aandeelhouders nemen met hun kapitaal deel in een onderneming waarmee ze een langdurige relatie aangaan. Dat was tenminste altijd zo. Inmiddels zijn veel aandeelhouders speculanten geworden. Zelfs hoogleraren kennen het verschil tussen aandeelhouders en speculanten niet meer.
Prof. dr. Henriëtte Prast, hoogleraar persoonlijke financiële planning uit Tilburg, legt de lezers van Het Financieele Dagblad in haar column van 24 april een raadsel voor dat ze zelf niet kan oplossen. "Stel ik ben een korte termijnbelegger en mijn termijn is een jaar. Dan kan ik alleen profijtelijk beleggen als ik na dat jaar mijn aandelen kan doorverkopen met koerswinst. Dan maakt het voor een bedrijf toch niet uit of ze langetermijnbeleggers heeft of kortetermijnbeleggers?"
Prast praat niet over aandeel
houders en niet over het dividend, dat aandeelhouders als "medeondernemer" uit de winst ontvangen. Ze blijkt een gevangene van het economisch en moreel ongezond denken, dat de afgelopen decennia allengs velen in de greep heeft gekregen. In de tweede helft van de jaren ‘90 zijn spaarders door banken, door financiële adviseurs, door financiële journalisten en door elkaar massaal overgehaald om te gaan beleggen. Niemand vertelde hen dat aandeel
houders hun aandelen per definitie voor een langere termijn aanhouden, dat de beloning bestaat uit een aandeel in de winst en dat dit dividend zo’n beetje de gangbare rente is plus een opslag van zeg 4% voor het risico.
De nieuwe particuliere aandeelhouders werden meteen opgevoed tot speculanten. Hen is wijs gemaakt, dat het gaat om rendementen in de dubbele cijfers, dat het gaat om belastingvrije koerswinsten en dat het gaat om koerswinst. Juist deze puur monetaire opstelling van institutionele en particuliere aandeelhouders leidde tot het verstikkende kwartaaldenken, tot winstmaximalisatie en tot ongeremde hebzucht van alle betrokken partijen.
Twee weken later heeft prof. Prast haar eigen raadsel opgelost. Haar conclusie: "de kortetermijnaandeelhouder wordt gedemoniseerd." Helaas is het antwoord fout. De term "kortetermijnaandeelhouder" is een contradictio in terminis. Een korttermijnaandeelhouder is een "speculant". Speculanten mogen wat mij betreft gedemoniseerd worden.
Praat mee en maak kans op een gratis exemplaar van mijn boek "Gepast en ongepast geld; zoektocht naar het geweten van bankiers", Scriptum, 2008.