Dirk Scheringa is (niet) uniek

Minder dan twee jaar na het faillissement van zijn levenswerk DSB Bank is Dirk Scheringa terug in de financiële dienstverlening. Hij gaat bedrijven financieren in ruil voor hun openstaande rekeningen. Voor het opkopen en voorschieten van die vorderingen heeft hij geen toestemming van De Nederlandsche Bank nodig.

Er zijn mensen die vinden, dat Scheringa niet meer thuis hoort in de financiële wereld. Er wordt hem verweten, dat hij financieel zwakkeren verleidde te gaan lenen, overbodige producten verkocht en zijn klanten slecht voorlichtte. Die kritiek is terecht, maar het onderscheidt Scheringa niet van andere bankiers en verzekeraars, die nog miljarden aan schadevergoedingen moeten betalen aan miljoenen klanten.

Er wordt gezegd dat de grote banken zich ergerden aan de onprofessionele werkwijze van DSB Bank. Dat gaat er aan voorbij, dat verschillende van die grote banken bij hem aan de deur hebben gestaan om zijn bank over te mogen nemen.

Er wordt gezegd, dat klanten door zijn agressieve verkoopmethoden in problemen kwamen.
Wat niet iedereen weet is dat andere banken procentsgewijs meer te stellen hadden met hun klanten en vaker tegen hun klanten procedeerden dan jij.

Er wordt gezegd, dat Scheringa bij wanbetaling snel en stevig in actie kwam. Maar hij nam wel persoonlijk het initiatief om de schuldregistratie bij het Bureau Krediet Registratie in Tiel uit te breiden met betaalachterstanden bij energiebedrijven, woningbouwcorporaties, postorderbedrijven en bij de sociale dienst om te voorkomen dat kwetsbare klanten steeds dieper in de problemen komen.

De bankwereld zag Scheringa niet graag komen als bankier en juichte toen hij weer weg was. Ze doet graag alsof de bankwereld daarmee gereinigd is. Niet dus. Bij alle banken lopen nog mensen rond die leiding hebben gegeven aan het systematisch verwaarlozen, uitmelken en bedonderen van klanten.