dinsdag 7 februari 2012
Hans Ludo van Mierlo
14:42
12-10-2009
  6
  100%

Medewerkers en klanten horen ook bij de schuldigen

Hans Ludo van Mierlo
Zodra er een crisis is, ontstaat de behoefte om schuldigen aan te wijzen. Er zijn inmiddels al heel wat partijen genoemd. Twee partijen komen tot nu toe met de schrik vrij. Ten onrechte. Gewone bankmedewerkers en klanten zijn wel degelijk mee schuldig aan de crisis.

De lijst aangewezen schuldigen aan de financiële crisis is lang. President Bush - toch weg - staat voor het gemak bovenaan. Hij stimuleerde dat economisch zwakkeren in de VS een eigen huis kochten. Verder op de lijst: onethische hypothekenverkopers in de VS, die kwetsbare klanten fout adviseerden; de monetaire autoriteit in de VS, die de rente te lang te laag hield; hypotheekbanken in de VS, die geen remmingen kenden en meer geld zochten en vonden via securitisatie van leningen.

Dan de ratinginstituten, die uit eigenbelang niet zorgvuldig oordeelden over pakketjes leningen; handelaren bij banken, die met winstoogmerk enorme risico’s in huis haalden; bankbestuurders, die niet wisten wat hun dealers deden, maar dat gedrag met het oog op hun eigen bonussen wel apprecieerden; commissarissen, die passief en ondeskundig waren.

Dan zijn er de externe toezichthouders, die het spel lieten gaan; risicomanagers binnen banken, die geen vuist wisten te maken; accountants, die niet aan de alarmbel trokken; aandeelhouders, die alsmaar meer geld eisten; politici, die er bij stonden er naar keken; financiële journalisten, die kritiekloos meegingen in de euforie. Het is een lange lijst.

De gewone bankmedewerker bleef tot nu toe buiten schot. Was hij te ondeskundig? Of durfde hij niks te zeggen uit vrees voor zijn baan? En de klanten dan? Zijn zij arme slachtoffers? Kom nou! Eenvoudige spaarders werden medio jaren ’90 opeens speculant. Met miljoenen tegelijk leenden ze geld om op de beurs met hun "winstverdriedubbelaar" binnen te lopen en honderdduizenden stelden hun hoop op beleggingshypotheken. Niet alleen bankiers, ook zij hadden dollartekens in hun ogen. Ook zij gingen massaal voor de hoogste winst en de hoogste rente.

Waarom staan bankmedewerkers en bankklanten niet in het rijtje? Ik vul ze hier met alle plezier toe.
waardering:  100%
Ik vind dit artikel nuttig:ja nee | print | stuur door | reageer
Stuur Door
Laat hier uw naam en email adres achter.
 
 
 
 
 


door Rene Heijnen
10:40
11-12-2009

Mee eens. Het zou niet nodig moeten zijn. Het belangrijkste instituut voor etische vorming zijn de ouders. Het gezin.Van de week nog in het nieuws gezien. Er komen steeds meer zwerfjongeren. Hoe komt dat? In mijn ogen omdat ze niet genoeg aandacht hebben gekregen op de momenten dat ze het heel erg nodig waren. Positieve aandacht van ouders is de eerste stap. Daar ligt de basis voor de alledaagse omgang met elkaar. Zowel zakelijk als prive. De huidige 40ers en 50ers hebben financieel de wind aardig in de rug gehad. Druk met van alles, maar de echt essentiele dingen in het leven zijn ze misschien wel vergeten. Kan zweverig zijn maar dat is warmte,liefde en geborgenheid. Geen garantie natuurlijk maar wel een solide basis. De laatste crisis had ik voor geen goud willen missen. Onbewust hebben veel mensen er van geleerd. Zoals je al aangeeft zit het instituut voor ethische vorming in ons zelf. Nu nog flink laten groeien zodat er straks enorme bonussen te verdienen zijn. Voor jezelf en je omgeving. Overigens vind ik je initiatief voor een beroepseed een geweldig idee. Hulde daarvoor !

door Hans Ludo van Mierlo
20:06
10-12-2009

Kerken, scholen, vakbonden, politieke partijen, verenigingen,bedrijven waren vroeger allemaal instituten voor ethische vorming. Ethische vorming ontstaat in samenspraak met anderen en is mede afhankelijk van collectieve en persoonlijke belangen. Binnen universiteiten is wel plaats om ethiek te bestuderen en doceren, maar ik zie ethiek graag op het niveau van het werk van alledag. Daarvoor moeten we elkaar vaker op ethische kwesties aanspreken. De beroepseed voor bankiers is wat mij betreft daarvoor bedoeld. Maatschapelijk verantwoord ondernemen bestaat er niet in dat je alleen algemeen aanvaarde en onomstreden dingen doet. Het verantwoorde zit er voor mij in dat je bereid en in staat bent een doordacht antwoord te geven op vragen die je gesteld worden. .

door Rene Heijnen
9:24
26-11-2009

Wat vinden jullie van een instituut voor ethische vorming ?

door Tony de Bree
20:24
6-11-2009

Eens, ik heb dezelfde ervaringen mogen opdoen in senior management workshops (waaronder breakfast-meetings). Interessant en inspirerend. We kunnen toch nog veel meer van elkaar leren en vanuit de sector met oplossingen komen. Het is nu toch nog vaak afwachten, eens?

door Hans Ludo van Mierlo
14:49
16-10-2009

Ik deel je waarneming dat er maar weinig mensen binnen de financiele dienstverlening het openbaar debat over hun vak aan willen en kunnen. In de beslotenheid van een kamer en het gevoel van vertrouwelijkheid onder collega's worden soms hele mooie dingen geboren. Dat gebeurt b.v. tijdens de workshops Het Nieuwe Bankieren, die ik samen het Teun Hubar verzorg bij De Baak in Noordwijk. Zie: http://www.debaakin1dag.nl/TrainingenenWorkshops/StrategieInnovatieenDuurzaamheid/Jouwteaminschrijven/Hetnieuwebankieren/tabid/1304/language/nl-NL/Default.aspx

door Tony de Bree
10:09
13-10-2009

Ludo, zoals ook blijkt uit de vele reacties die ik op www.dagboekvaneenbankier.nl krijg van mensen die anoniem willen blijven, durven veel mensen vanuit onze sector niet te reageren. Ik stel dan ook voor om in plaats van door te gaan met dit typische Nederlandse spel van "schuldigen zoeken" met oplossingen te komen vanuit de sector. vanuit ons dus. Een positief tegengeluid. Wij zouden de professionals moeten zijn, toch? Wie doet er mee? Tony de Bree www.dagboekvaneenbankier.nl

Reageer
Laat hier uw reactie achter.
 
 
 
print | stuur door
Stuur Door
Laat hier uw naam en email adres achter.
 
 
 
 
 
Hans Ludo van Mierlo
Hans Ludo van Mierlo startte in 1986 een bancaire carrière, die 22 jaar zou duren. Hij deed achtereenvolgens de Externe Communicatie van de NMB Bank, NMB Postbank Groep, ING Groep en de Rabobank Groep en was daarna lobbyist voor de Nederlandse Vereniging van Banken.